Forum FORUM PSZCZELARSKIE PASIEKI MICHAŁÓW - SERDECZNIE WITAMY! Strona Główna FORUM PSZCZELARSKIE PASIEKI MICHAŁÓW - SERDECZNIE WITAMY!
Prawdziwe miejsce dla sympatyków pszczół - tu zawsze uzyskasz poradę...
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Gatunki i rasy pszczół
Idź do strony 1, 2  Następny
 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum FORUM PSZCZELARSKIE PASIEKI MICHAŁÓW - SERDECZNIE WITAMY! Strona Główna -> MATKI PSZCZELE
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 17:23, 18 Lut 2009    Temat postu: Gatunki i rasy pszczół

PSZCZOŁA AFRYKAŃSKA - zwyczajowa nazwa pszczoły afrykańskiej właściwej, przyjęta w czasach, gdy uważano ją za występującą na terenie całej tropikalnej Afryki (obecnie rozróżnia się ok. 5 nowych podgatunków). 2. występująca w Brazylii zdziczała pszczoła wywodząca się od importowanych z Afryki matek -> pszczoły środkowoafrykańskiej.

PSZCZOŁA AFRYKAŃSKA GÓRSKA - Apis mellifera monticola Smith - podgatunek pszczoły miodnej z grupy afrykańskiej, występujący w siedliskach wysokogórskich (powyżej 2000 m n.p.m.) wschodniej Afryki (Etiopia, Kenia, Tanzania). Robotnice p.a.g. są stosunkowo duże, ciemno ubarwione; długość języczka średnio 6,06 mm. P.a.g. jest przystosowana do chłodnego klimatu, mało rojliwa i łagodna.

PSZCZOŁA AFRYKAŃSKA WŁAŚCIWA Apis mellifera adansonii Latr. - podgatunek pszczoły miodnej z grupy afrykańskiej, zasiedlający zachodnią Afrykę od Senegalu po rzekę Kongo. Robotnice p.a.w. mają na ciele intensywnie żółte pasy, są średniej wielkości i mają krótki języczek (5,69 mm). Tworzą rodziny bardzo żywotne, agresywne, o wybitnej skłonności do rojenia się i migracji.

PSZCZOŁA ALGIERSKA (pszczoła telIska) Apis mellifera intermissa But.-Reep. - podgatunek pszczoły miodnej z grupy afrykańsko-europejskiej, występujący w Afryce na północ od Sahary: od Libanu do marokańskiego wybrzeża atlantyckiego. P.a. jest podobna do pszczoły iberyjskiej, także ciemno ubarwiona, lecz trochę mniejsza, ma dość długi języczek (6,38 mm). Dobrze znosi okresy suszy, roi się bardzo intensywnie i zakłada dużo mateczników (ponad 100), obficie kituje. W rodzinach bezmatecznych szybko pojawiają się trutówki. Na terenie występowania p.a. jest dość zróżnicowana; wyróżnia się zwłaszcza populacja występująca na obszarze Maroka, zwana często pszczołą marokańską (nazwa używana niekiedy jako synonim pszczołyalgierskiej). Jest ona jaśniejsza i ma dłuższy języczek (do 6,54 mm). W górach Maroka występuje populacja lokalna p.a., określana także jako odrębny podgatunek Apis mellifera major Rutt. Robotnice z tej populacji dorównują wielkością pszczole iberyjskiej, mają bardzo długie języczki (7,04 mm) i kilka żółtych pasków na odwłoku.

PSZCZOŁA ANATOLSKA Apis mellifera anatolica Adam - podgatunek pszczoły miodnej, obejmujący słabo dotychczas poznane populacje-zamieszkujące Azję Mniejszą, różniące się między sobą ubarwieniem robotnic: od ciemnego (pobrzeże Morza Czarnego na wschód od Synopu) do jasno-żółtego i pomarańczowożółtego (w głębi Anatolii i na wybrzeżu Morza Śródziemnego). Różnią się one także intensywnością rozwoju rodzin i rojliwością. P.a. ma dobrze rozwinięty zmysł orientacyjny, jest raczej łagodna, ale bywa pobudliwa zwłaszcza w okresach ochłodzenia; dobrze zimuje.

PSZCZOŁA ARMEŃSKA Apis mellifera armenica - populacja coraz częściej traktowana jako podgatunek z kaukaskiej grupy pszczoły miodnej. Występuje w Armenii, na wysokości 600-1300 m n.p.m. Jest podobna do pszczoły kaukaskiej nizinnej i do pszczoły perskiej. Robotnice mają dużo żółtej barwy na odwłoku, są łagodne i spokojne, umiarkowanie rojliwe, sklepią miód głównie na mokro. Matki bardzo wydajnie czerwią.

PSZCZOŁA AUGUSTOWSKA - miejscowa populacja pszczoły leśnej występująca w rejonie Augustowa, objęta ochroną przed zmieszańcowaniem, utrzymywana w tzw. zamkniętym rejonie hodowli utworzonym w 1976 r
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 17:25, 18 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA BANACKA Apis mellifera banatica Groz. - populacja odkryta na terenie Banatu (Jugosławia) w obrębie terenu występowania pszczoły kraińskiej; różni się od niej jasnym ubarwieniem robotnic i stąd zaklasyfikowano ją jako odrębny podgatunek. P.b. nie została dotąd bliżej poznana i nie wyjaśniono jeszcze jej stanowiska systematycznego. Niektórzy badacze uważają ją za nizinną odmianę pszczoły kraińskiej.

PSZCZOŁA BASZKIRSKA BARTNA - populacja miejscowa pszczoły leśnej, żyjąca w stanie dzikim w lasach górzystej części Baszkirii (Rosja). Jest objęta ochroną i rozprowadzana w pasiekach.

PSZCZOŁA CHIŃSKA Apis cerana sinensis Smith - grupa ras i populacji pszczoły wschodniej, zamieszkująca obszar Chin, dość silnie zróżnicowana pod względem morfologicznym i biologicznym: od południowych form tropikalnych (jasne ubarwienie, mniejsze rozmiary ciała) do północnych (ciemne ubarwienie, większe rozmiary ciała), przystosowanych do surowego klimatu kontynentalnego (spadek temperatury do -30°C). P.ch. jest dość rojliwa, skłonna do opuszczania gniazda, raczej łagodna, słabo się broni przed szkodnikami, pracuje w temperaturze 4-40 stopni Celsjusza, w Chinach ceniona i chętnie utrzymywana naogól w prymitywnych warunkach. Jej znaczenie gospodarcze nie maleje, mimo popularności importowanej i hodowanej pszczoły miodnej, głównie włoskiej 1913 do 1925 r.) i kaukaskiej.

PSZCZOŁA CYPRYJSKA Apis mellifera cypria Pollm. - podgatunek pszczczoły miodnej z grupy orientalnej, zasiedlającej Cypr, podobny do pszczoły syryjskiej U robotnic p.c. pierwsze 3 tergity odwłokowe są jasne, złocistożółte, ostatnie ciemne, sternity jasne, tarczka żółta. Rodziny rozwijają się intensywnie (wysoka wydajność czerwienią matek), są rojliwe, pracowite, nie błądzą, zimują dobrze. Odznaczają się dużą pobudliwością, niepokojone silnie żądlą. Na przełomie XIX i XX w. p.c. chętnie importowano do różnych krajów, głównie ze względu na ładne ubarwienie.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 17:27, 18 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA DALEKOWSCHODNIA - populacja pszczoły miodnej zadomowiona od niedawna na Dalekim Wschodzie w dorzeczu Amuru i Ussuri, przystosowana do bardzo obfitych pożytków, przede wszystkim z lipowych lasów. Jest podobna do pszczoły ukraińskiej, która była jej głównym protoplastą. Jest ona także w znacznym stopniu spokrewniona z pszczołą leśną oraz, mniej z pszczołą kaukaską i - pszczołą włoską. Charakteryzuje się dużą zmiennością cech; ubarwienie ma szare lub szarożółte.

PSZCZOŁA EGIPSKA Apis mellifera lamarckii Cocker. - podgatunek pszczoły miodnej z grupy orientalnej, zamieszkujący dolinę Nilu. Robotnice p.e. mają szarobiałe paski na odwłoku, którego pierwsze trzy segmenty są żółtopomarańczowe, trutnie zdarzają się ciemne. P.e. odznacza się wybitną rojliwością, odciąga wiele mateczników (do 400). Na plastrach zachowuje się spokojnie, jest niezbyt agresywna. Nieużywa kitu.

PSZCZOŁA IBERYJSKA - rasa lokalna pszczoły miodnej właściwej, zamieszkująca Półwysep Iberyjski. P.i. ma ciało średniej wielkości, ciemno ubarwione, jest agresywna. Zachowała się dotychczas w stosunkowo czystej postaci.

PSZCZOŁA INDOCHIŃSKA Apis cerana socialis Lepel. - populacje pszczoły wschodniej zasiedlające Półwysep Indochiński. P.i. żyje dziko, ale jest także utrzymywana przez ludność tubylczą jako tzw. pszczoła miejscowa, ostatnio wypierana przez importowaną pszczołę miodną, głównie włoską i kaukaską.

PSZCZOŁA INDONEZYJSKA Apis cerana insularis Friese - grupa ras i populacji pszczoły wschodniej, występująca na wyspach Indonezji w różnych odmianach żyjących dziko i hodowanych. Pod względem systematycznym p.i. jest zupełnie nieuporządkowana, wymieniana w literaturze także pod innymi nazwami (A.c. javana - pszczoła jawajska, A.c. johni - pszczoła sumatrzańska).

.:: Powrót do góry::.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 17:43, 18 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA INDYJSKA Apis cerana indica Fab. - podgatunek pszczoły wschodniej zamieszkujący Półwysep Indyjski, na zachód i północ sięgający Afganistanu i Himalajów. P.i. od dawna jest utrzymywana i hodowana w prymitywnych warunkach (w garnkach glinianych, kłodach, we wnękach budynków), obecnie dość skutecznie zastępowana pszczołą miodną. Znane są odmiany p.i. żyjące dziko. Na obszarze występowania p.i. jest dość silnie zróżnicowana (lokalne rasy i populacje) i częściowo tylko poznana pod względem systematycznym. Ostatnio na terenie Indii opisano szczegółowo dwie jej rasy ekologiczne: nizinną i górską; na podgórzu występują formy przejściowe.

PSZCZOŁA JAPOŃSKA Apis cerana japonica Rad. - grupa populacji pszczoły wschodniej zasiedlająca pierwotnie Japonię oraz prawdopodobnie pobrzeże kontynentu (Korea, część Rosji); jedną z populacji określa się jako pszczołę ussuryjską. W Japonii p.j. spotyka się obecnie rzadko i jedynie w stanie dzikim, chociaż tamtejsi pszczelarze uważają tzw. pszczołę miejscową za jej mieszańca z pszczołą miodną. Badania zaprzeczają jednak możliwości krzyżowania się tych dwóch gatunków. Robotnice p.j. są trochę większe od południowych form tego samego gatunku, budują także większe komórki plastra. Są bardzo łagodne, rzadko żądlą, lecz skutecznie bronią się przed szkodnikami, np. szerszeniami. P.j. nie ma gospodarczego znaczenia. W Japonii produkcję pszczelarską opiera się głównie na pszczole włoskiej, po raz pierwszy przywiezionej na wyspy w 1877 r.

PSZCZOŁA JEMEŃSKA Apis mellifera yemenitica Rutt. - podgatunek pszczoły miodnej występujący w suchej strefie centralnej i wschodniej Afryki (Czad, Sudan, Kenia) oraz w południowej części Półwyspu Arabskiego (Jemen, Oman). Robotnice p.j. są najmniejsze i najjaśniej ubarwione z podgatunków afrykańskich, mają też najkrótszy języczek (5,39 mm). Są stosunkowo łagodne, ale pobudliwe.

PSZCZOŁA KAMPINOSKA – miejscowa populacja pszczoły środkowoeuropejskiej występująca w rejonie Puszczy Kampinoskiej i objęta ochroną przed zmieszańcowaniem, utrzymywana w tzw. zamkniętym rejonie hodowli powstałym w 1980 r.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 17:53, 18 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA KARŁOWATA Apis florea Fabr. - gatunek z rodzaju Apis (pszczoła) występujący w Azji Południowej, w strefie klimatu tropikalnego. Żyje na wolnym powietrzu, przeważnie w zaroślach, przytwierdzając do gałęzi drzew lub krzewów pojedynczy plaster o powierzchni ok. 5 dm2. W centralnej części plastra znajdują się komórki pszczele (głębokość 3,5 mm), u dołu większe trutowe, mateczniki zaś (12-15 szt.) są zakładane na dolnej krawędzi plastra. Miód jest gromadzony w głębokich komórkach silnie rozbudowanej górnej części plastra, służącej również za poziomą platformę do tańców werbunkowych. Robotnice są jaskrawo ubarwione, przeciętnie dwa razy mniejsze od pszczoły miodnej, matki i trutnie są dość duże. Pszczoły te są łagodne i bojaźliwe, latają bardzo szybko, lecz na niewielką odległość, a atakując wydają charakterystyczne dźwięki. Ich gniazda są dobrze ukryte, trudne do odnalezienia. Zabezpieczają je przed mrówkami, pokrywając gałęzie lepkim kitem. P.k. odbywają sezonowe wędrówki w poszukiwaniu odpowiednich miejsc do gniazdowania (w zimie - nasłonecznionych, latem - zacienionych) i dobrego pożytku. Gromadzą stosunkowo niewiele (do 1 kg) aromatycznego miodu, używanego jako lek w medycynie ludowej. Nie mają znaczenia gospodarczego, chociaż tubylcy próbują ją udomowić (np. w Omanie). W obrębie tego gatunku występuje zróżnicowanie geograficzne: pszczoły żyjące na terenach położonych bardziej na północ są większe od występujących na południu (liczba komórek pszczelich na 1dm2 plastra na południu Indii - 1560, w Pendżabie - 1190).

PSZCZOŁA KARPACKA - rasa lokalna pszczoły kraińskiej, zasiedlająca wschodnie i południowe Karpaty oraz Wyżynę Siedmiogrodzką. Zalicza się do pszczół górskich. Na obszarze swego występowania jest dość silnie zróżnicowana, znane są głównie jej populacje z Rusi Zakarpackiej i z Rumunii. Zyskała w Rosji dużą popularność. Pod względem morfologicznym p.k. jest bardzo zbliżona do pszczoły kraińskiej populacji alpejskiej. Ma szaro ubarwione ciało średniej wielkości i dość długi języczek (ok. 6,65 mm). Odznacza się łagodnością, umiarkowanie intensywnym rozwojem rodzin i stosunkowo małą rojliwością. Zimuje dobrze, sklepi miód na sucho (poszywanie miodu).

PSZCZOŁA KAUKASKA Apis mellifera caucasica Gorb. - podgatunek pszczoły miodnej, występujący w wyższych partiach gór Wielkiego i Małego Kaukazu (1200-1600 m n.p.m.). Żyje tam wiele miejscowych populacji, wśród których wyodrębniono dotychczas mingrelską, kartalińską, kachetyńską, imieretyńską, ziemnoswanetską, guryjską i kabachtepińską, poddawane obecnie intensywnej pracy hodowlanej P.k. rozprzestrzeniła się poza swoją ojczyzną, przede wszystkim na terenie Rosji, lecz także w Polsce; zadomowiła się również w Ameryce Północnej. Niekiedy określana jest nazwą: pszczoła szara górska (wysokogórska) kaukaska, podkreślającą jej odrębność ekologiczną. P.k. są najmniejsze spośród hodowanych w Polsce podgatunków, ale mają najdłuższy języczek (ok. 7,00 mm). Są szare lub ciemnoszare, o jasnym, szarobiaławym owłosieniu; odwłok trutni ciemny, matki brązowawy. Odznaczają się łagodnością, spokojnym zachowaniem się na plastrze podczas przeglądów, są nierojliwe, ale mają silną skłonność do rabunku. Wydajność matki w czerwieniu jest niewielka, rodziny nie osiągają zbyt dużej siły. Robotnice są bardzo pracowite i mają wyjątkowe zdolności do wyszukiwania i zbierania wziątku; dobrze zapylają koniczynę czerwoną. Sklepią miód na mokro, bardzo silnie kitują gniazdo. Są wrażliwe na choroby.



PSZCZOŁA KAUKASKA ABCHASKA - populacja pszczoły kaukaskiej występująca w pasiekach na terenie Abchazji. Wyróżnia się dość intensywnym rozwojem rodzin. Siedlisko p.k.a. graniczy bezpośrednio z siedliskami kolorowej pszczoły kaukaskiej nizinnej.

PSZCZOŁA KAUKASKA NIZINNA - rasa lokalna pszczoły kaukaskiej szerokołapej występująca na obszarze Gruzji i Azerbejdżanu, w dolinach między Wielkim i Małym Kaukazem. P.k.n. wyróżnia się żółtą barwą na odwłoku robotnic, jest łagodna, lecz rojliwa i skłonna do rabunku. Najlepiej poznana została w Abchazji. W wyższych partiach gór (do 1200 m) obszar jej występowania graniczy z siedliskami szarej pszczoły kaukaskiej. Między tymi dwoma podgatunkami istnieją liczne formy przejściowe rozróżniane przede wszystkim na podstawie ubarwienia.

PSZCZOŁA KAUKASKA SZEROKOŁAPA (pszczoła kaukaska kolorowa, pszczoła kaukaska żółta) Apis mellifera remipes Gerst. - podgatunek zasiedlający niziny i zbocza gór (do 1200 m) Wielkiego Kaukazu, od Morza Czarnego i Azowskiego do Kaspijskiego, na południe prawdopodobnie do Małego Kaukazu. Ubarwienie p.k.s. jest jaskrawożółte, w wyższych partiach gór ciemniejsze. Języczek robotnic długi, a pierwszy człon stopy tylnej nogi znacznie rozszerzony. P.k.s. jest bardzo łagodna i spokojna, wybitnie rojliwa, zakłada dużo mateczników (do 300). Dobrze znosi gorące lata, jest też przystosowana do częstych oblotów zimowych. W obrębie p.k.s. wyodrębniono liczne populacje miejscowe.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 18:06, 18 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA KRAIŃSKA (krainka) Apis mellifera carnica Pollm. - podgatunek pszczoły miodnej, zasiedlający pierwotnie znaczną część Europy na wschód od Alp i Karpat Zachodnich, oraz na południe od strefy lasostepów aż do Morza Czarnego, Egejskiego i Adriatyku. Jest obecnie powszechnie znany i rozpowszechniony poza naturalnym zasięgiem. Robotnice są szare, średniej wielkości, o szczupłym ciele wysoko osadzonym na odnóżach i dość długim języczku (ok. 6,50 mm). Są łagodne, spokojne, dobrze trzymają się plastrów. Wyróżniają się pracowitością i dużą lotną aktywnością. Mają dobrze rozwinięty zmysł orientacyjny, są żywotne i dobrze znoszą kaprysy pogody. Sklepią miód przeważnie na sucho. Używają mało kitu, gniazda utrzymują czysto. Są odporne na choroby. Rodziny wiosną rozwijają się na ogół bardzo intensywnie, po wyczerpaniu się pożytku szybko tracą aktywność. Są przeważnie bardziej rojliwe niż pszczoły innych podgatunków. Rozróżnia się odmianę górską i stepową p.k., a w ich obrębie wiele ras i populacji lokalnych, różniących się m.in. temperamentem, intensywnością rozwoju i rojliwością. W praktyce pszczelarskiej nazwą tego podgatunku określa się przeważnie tylko jego populacje alpejską, najlepiej poznaną i intensywnie hodowaną. Poza tym rozróżnia się jeszcze populację panońską i macedońską oraz rasy lokalne: karpacką i ukraińską.

PSZCZOŁA KRAIŃSKA ALPEJSKA - populacja miejscowa górskiej odmiany pszczoły kraińskiej, zasiedlająca Alpy Wschodnie i Zachodnią Jugosławię. Rodziny p.k.a. charakteryzują się bardzo intensywnym rozwojem wiosennym i dużą rojliwością, zwłaszcza w populacjach nieselek-cjonowanych.

PSZCZOŁA KRAIŃSKA MACEDOŃSKA - populacje górskiej odmiany pszczoły kraińskiej zasiedlające prawie cały Półwysep Bałkański. P.k.m. jest silnie zróżnicowana biologicznie, odznacza się dobrym rozwojem rodzin, umiarkowaną rojliwością i zaznaczającą się czasami agresywnością. Robotnice mają dość jasne ubarwienie (często z żółtymi paskami), zwłaszcza w populacjach na południu Grecji.

PSZCZOŁA KRAIŃSKA PANOŃSKA - populacja lokalna odmiany stepowej pszczoły kraińskiej, zasiedlająca nizinne obszary dorzecza środkowego Dunaju. Odznacza się niezbyt intensywnym, ale równomiernym rozwojem rodzin i umiarkowaną rojliwością.

PSZCZOŁA KRETEŃSKA Apis mellifera adamii Rutt. - podgatunek pszczoły miodnej z grupy orientalnej, zasiedlający Kretę, bardzo zbliżony do pszczoły anatolskiej. Robotnice p.k. mają żółte pasy na dwóch przednich tergitach odwłokowych, ale o różnej powierzchni i nasileniu barwy. P.k. dobrze trzyma się plastrów i w zasadzie nie jest agresywna, choć łatwo mobilizuje się do masowego ataku. Jest wybitnie rojliwa i zakłada wiele mateczników (do 200); miód sklepi na mokro, używa bardzo mało kitu.

PSZCZOŁA KRYMSKA Apis mellifera taurica Alp. - populacja pszczoły miodnej występująca na południowym pobrzeżu Krymu, wydzielona jako odrębny podgatunek z grupy kaukaskiej. Pod względem morfologicznym zajmuje pośrednie miejsce między pszczołą kaukaską i pszczołą armeńską. Nie ma gospodarczego znaczenia.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 18:59, 18 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA LENKORAŃSKA - populacja lokalna występująca na Nizinie Lenkorańskiej i nad Morzem Kaspijskim w klimacie subtropikalnym, zaliczana do podgatunku pszczoła perska, choć rozgraniczenia taksonomiczne między tym podgatunkiem a dochodzącą w tym rejonie od północy pszczołą kaukaską szerokołapą (Apis mellifera remipes) nie są jeszcze ostatecznie określone. Ubarwienie p.l. jest żółte, niekiedy jasnopomarańczowe.

PSZCZOŁA LEŚNA - rasa lokalna pszczoły miodnej właściwej, występująca w lasach i lasostepach Europy na wschód od dorzecza Niemna i Prypeci, rozprzestrzeniona przez człowieka poza Uralem, przede wszystkim w zachodniej Syberii. W literaturze określana jest niekiedy łacińską nazwą Apis mellifera mellifera silvarum Skor., na terenie Rosji jest zwana potocznie pszczołą środkoworosyjską. P.l. była hodowana od wieków w barciach, obecnie jest mniej lub bardziej zmieszańcowana, poza nielicznymi populacjami żyjącymi w chronionych rejonach Rosji (m.in. w Baszkirii i obwodzie orłowskim) i Polski (Puszcza Augustowska). Pod względem morfologii, biologii i zachowania się p.l. jest bardzo podobna do pszczoły środkowoeuropejskiej. Robotnice są duże, ciemnoszare, mają stosunkowo krótki języczek (ok. 6,10 mm). Podczas przeglądów gniazda są agresywne, niespokojne i uciekają z plastrów. Matka czerwi dość intensywnie (1500-2000 jaj na dobę), rodziny chętnie się roją. Dobrze wykorzystują późniejsze pożytki (gryka, lipa). Miód sklepią na sucho.

PSZCZOŁA MADAGASKARSKA Apis mellifera unicolor Latr. - pierwszy opisany podgatunek pszczoły miodnej z grupy afrykańskiej, zamieszkujący Madagaskar oraz inne, mniejsze wyspy (Mauritius, Reunion) w tym rejonie Oceanu Indyjskiego. Robotnice p.m. są łagodne, dość małe, skąpo owłosione i bardzo ciemne, o skrzydłach ciemno ubarwionych, języczki mają krótkie (5,60 mm), Nazwą łacińską p.m. (A.m. unicolor) przez długi czas określano wszystkie ciemne pszczoły Afryki.



PSZCZOŁA OLBRZYMIA Apis dorsata Fabr. - gatunek pszczoły (Apis) żyjący dziko w strefie klimatu tropikalnego i subtropikalnego południowej Azji, od Filipin do Pakistanu. Buduje często skupienia gniazd na wolnym powietrzu; jest to duży (do 270 x 120 cm) pojedynczy pionowy plaster, przytwierdzany zazwyczaj do rozwidlonych konarów drzew, do występu skalnego lub okapu opuszczonego budynku. Górna część plastra, pogrubiona do 12 cm, służy do gromadzenia miodu (30 kg i więcej), dolna o komórkach głębokości 16 mm i średnicy 5,35-5,64 mm - do wychowu czerwiu pszczelego i trutowego (po nadbudowaniu ścian komórek). Mateczniki (4-5 szt.) są zakładane na dolnej krawędzi plastra, częściowo weń wbudowane. Robotnice, o długości ciała 19 mm, są zbliżone wielkością do matki (23 mm) i trutni (17 mm), jaskrawo ubarwione (żółto-pomarańczowo-czarne), o ciemnych błonach skrzydeł. Są bardzo pracowite, pobierają nawet głęboko ukryty nektar (długość języczka dochodzi do 7 mm). Zdania różnych badaczy co do agresywności tych pszczół są podzielone. Rodziny mają skłonność do sezonowych wędrówek, opuszczone gniazda niszczą barciaki. Głównie od tego gatunku pochodzi miód spożywany przez miejscową ludność, pozyskiwany, podobnie jak wosk, w sposób rabunkowy. Próby udomowienia p.o. nie dały dotychczas zadowalających rezultatów.

PSZCZOŁA PERSKA Apis mellifera meda Skor. - podgatunek pszczoły miodnej, występujący na Wyżynie Irańskiej. Jest niezbyt ściśle określony systematycznie i pozostaje w nieustalonych związkach pokrewieństwa z pszczołą armeńską i z pszczołą kaukaską szerokołapa, z którą graniczy na północy w rejonie Morza Kaspijskiego; określany jest tam jako pszczoła lenkorańska.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Śro 19:09, 18 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA POŁUDNIOWOAFRYKAŃSKA Apis mellifera capensis Esch. - podgatunek pszczoły miodnej występujący na ograniczonym obszarze Afryki w rejonie Przylądka Dobrej Nadziei. Robotnice p.p. mają dość duży zbiorniczek nasienny i duże jajniki, mogą też składać jaja, z których rozwijają się samice. P.p. jest ciemno ubarwiona, nieco większa, łagodniejsza i mniej rojliwa niż sąsiadująca z nią pszczoła środkowoafrykańska.

PSZCZOŁA PÓŁNOCNOKAUKASKA (pszczoła kubańska) - rasa miejscowa pszczoły kaukaskiej szerokołapej, występująca w rejonie północnego Kaukazu, głównie w Krasnodarskim i Stawropolskim Kraju (dorzecze rzeki Kubań). Dawniej chętnie hodowana w Rosji, obecnie traci znaczenie, wypierana przez pszczołę kaukaską i pszczołę kraińska. P.p. jest przystosowana do gorącego południowego lata i krótkich zim. Odznacza się jaskrawożółtym ubarwieniem odwłoka robotnic.

PSZCZOŁA SAHARYJSKA Apis mellifera saharensis Bald. - podgatunek pszczoły miodnej z grupy afrykańsko-europejskiej, występujący w północno-zachodniej Afryce (na południe od Atlasu w głąb Sahary). Pod wieloma względami p.s. zajmuje pośrednie miejsce miedzy pszczołą algierską a pszczołą afrykańską właściwą, jej robotnice mają długie języczki (ok. 7,0 mm). Wyróżnia się łagodnością, jest przystosowana do bardzo trudnych warunków (susze). Jej pochodzenie nie zostało dotąd wyjaśnione, prawdopodobnie stanowi ona relikt z czasów, gdy Sahara była sawanną; inni przypuszczają, że została przywieziona z Bliskiego Wschodu (z przesiedlonymi Żydami).



PSZCZOŁA SYCYLIJSKA Apis mellifera sicula Grassi - podgatunek pszczoły miodnej grupy afrykańsko-europejskiej, zamieszkujący Sycylię i częściowo Kalabrię na Półwyspie Apenińskim, niedostatecznie poznany, obecnie w niektórych rejonach silnie zmieszańcowany na skutek importu matek pszczoły włoskiej. P.s. podobna jest do pszczoły algierskiej: robotnice są małe, ciemno ubarwione, płochliwe, obficie kitują. Podgatunek ten jest rojliwy i agresywny (zwłaszcza mieszańce p.s.).

PSZCZOŁA SYRYJSKA (pszczoła palestyńska) Apis mellifera syriaca But.-Reep. - podgatunek pszczoły miodnej z grupy orientalnej, zamieszkujący bliskowschodnią Azję na wschód od Morza Śródziemnego, prawdopodobnie do Mezopotamii. Robotnice p.s. są małe, bardzo ładnie ubarwione: pierwsze tergity odwłoka mają jasnozłoci-stocytrynowe, owłosienie białe. Dobrze bronią gniazda przed szerszeniami, które są plagą tamtejszych pasiek. Niepokojone stają się bardzo żądliwe, także skłonne do rabunku. Rodziny p.s. rozwijają się intensywnie i chętnie się roją, zakładając dużo mateczników. Źle znoszą chłody. Kitu używają oszczędnie. P.s. jest utrzymywana prymitywnie i nie ma większego znaczenia gospodarczego. W Izraelu została wymieniona na pszczołę włoską.

PSZCZOŁA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA Apis mellifera scutellata Lepel. - podgatunek pszczoły miodnej zasiedlający sawanny płaskowyżu centralnej Afryki. Dotychczas występowanie p.s. stwierdzono na terenie Etiopii, Kenii, Tanzanii, Rwandy, Burundi, Zambii i RPA. Wśród podgatunków grupy afrykańskiej p.s. zajmuje pośrednie miejsce pod względem ubarwienia (nasilenie koloru żółtego) i jedno z pierwszych co do wielkości ciała robotnic, które mają dość krótki języczek (5,86 mm). Tworzy rodziny bardzo żywotne i nadzwyczaj agresywne, wybitnie skłonne do rojenia się i do migracji w poszukiwaniu pożytku. Matki pszczele z tego gatunku importowane w 1956 r. do Brazylii dały tam początek zdziczałej populacji tzw. pszczoły afrykańskiej.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
darek darek
Gość






PostWysłany: Czw 20:25, 19 Lut 2009    Temat postu:

Hallo Za duzo tego-----------przepisales z ksiazki encyklopedia pszczelarska z lat 70 Troche bzdur tu tez jest.Ole na ogol sama encyklopedia dla poczatkujacego jest ok pozdrawiam darek
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Czw 21:57, 19 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA ŚRODKOWOEUROPEJSKA - rasa lokalna pszczoły miodnej właściwej, zamieszkująca pierwotnie Europę Zachodnią i Środkową (prócz wybrzeży Morza Północnego), obecnie silnie zmieszańcowana; resztki jej zachowały się jedynie na terenie Francji i Polski oraz w Alpach. W literaturze określana często łącznie z pszczołą wrzosową jako pszczoła północna. P.s. ma duże rozmiary ciała, krępą budowę, szeroki odwłok tępo zakończony, o barwie ciemnobrązowej do szaro-czarnej i czarnej, po stronie brzusznej często trochę jaśniejszy. Włoski na tergitach odwłoka są niezbyt gęste, ale długie brązowe, szarobrązowe lub płowe; języczek stosunkowo krótki. Podczas przeglądów gniazda p.s. jest ruchliwa, niespokojna i płochliwa, skłonna do żądlenia, źle się trzyma plastrów. Miód sklepi na sucho, gniazda kituje umiarkowanie. Intensywność czerwienią matki ulega małym wahaniom i wynosi 1500-2000 jaj na dobę, nie ma też na ogół przerw w czerwieniu. Rojliwość średnia (przeciętnie roi się 22% rodzin w sezonie). P.s. występowała na terenie całej Polski, od Karpat do dorzecza Niemna. Wartość niektórych cech morfologicznych występującej w Polsce p.s. jest następująca: szerokość IV tergitu odwłokowego - 2,36 mm, powierzchnia lusterka woskowego - 2,74 mm2, długość języczka - 6,11 mm, długość przedniego skrzydła - 9,37 mm, indeks kubitalny - 61,4. Obecnie prowadzi się selekcję kilku linii p.s., objęto także ochroną jej populację na terenie Puszczy Kampinoskiej (określaną nazwą pszczoły kampinoskiej).
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Czw 21:59, 19 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA UKRAIŃSKA - rasa lokalna pszczoły kraińskiej zasiedlająca stepy wschodniej Europy, głównie w dorzeczu Dniepru i Donu, obecnie przetrzebiona i silnie zmieszadcowana. Potocznie jest nazywana pszczołą stepową; niektórzy badacze uważają ją za odrębny podgatunek pszczoły miodnej (Apis mellifera aceryorum Skór.), inni za południową odmianę pszczoły leśnej. P.u. jest szara, jaśniejsza niż pszczoła leśna i ma dość długi języczek (ok. 6,30 mm); dobrze trzyma się plastrów, ale bywa agresywna, łatwo wchodzi w nastrój rojowy, ale nie jest trudno go rozładować; zasklep miodu przeważnie suchy. Gniazdo kituje umiarkowanie, jest odporna na choroby. Dobrze buduje plastry na węzie, nadaje się na obfite pożytki, które dobrze wykorzystuje.

PSZCZOŁA URALSKA - populacja lokalna pszczoły leśnej, występująca w tajdze na Uralu. P.u. jest przystosowana do surowego klimatu (znosi mrozy do -50°C), żyje dziko w dziuplach drzew, lecz jest także utrzymywana w ulach; skłonna do rójki. Ma jednolicie ciemno ubarwione ciało. Długość języczka robotnic wynosi 6,04-6,32 mm.



PSZCZOŁA USSURYJSKA Apis cerana ussuriensis - populacja pszczoły wschodniej, żyjąca dziko w lasach w dorzeczu Ussuri na Dalekim Wschodzie. Dobrze znosi mroźne zimy, robotnice są mniejsze i lżejsze (72 mg) od robotnic pszczoły miodnej (103 mg), o krótkich języczkach (4,87 mm), natomiast jajniki mają lepiej rozwinięte.

PSZCZOŁA WŁOSKA Apis mellifera ligu-stica Spin. - podgatunek pszczoły miodnej występujący na Półwyspie Apenińskim i w Sardynii. P.w. na obszarze naturalnego występowania jest dość zróżnicowana, przede wszystkim pod względem ubarwienia: żółte paski mogą znajdować się na jednym do trzech tergitów odwłokowych robotnic; języczek ma długi (do 6,70 mm). Jest łagodna, energiczna, pracowita, niezbyt rojliwa, ale skłonna do błądzenia i rabunku. Matki czerwią wydajnie i aż do zimy. Rodziny osiągają dużą silę, są przystosowane do łagodnego klimatu i obfitych pożytków. Ze względu na gospodarcze zalety została rozpowszechniona poza swoim naturalnym zasięgiem i jest obecnie utrzymywana w wielu krajach wszystkich kontynentów. Na ziemie polskie trafiła po raz pierwszy w 1835 r., sprowadzona przez Dzierżona, który znacznie przyczynił się do jej światowej kariery (m.in. przez handel matkami). W okresie międzywojennym była u nas dość popularna.

PSZCZOŁA WRZOSOWA - rasa lokalna pszczoły miodnej właściwej, znana w literaturze pod nazwą Apis mellifera lehzeni But.-Reep. Pierwotnie występowała w Wielkiej Brytanii, na północnym wybrzeżu Europy i w Skandynawii. Głównym ośrodkiem utrzymywania p.w. do niedawna były wrzosowiska oldenburskie i dolnosaksońskie, gdzie prowadzono gospodarkę rojną. Obecnie p.w. została silnie zmieszańcowana i wypierają ją pszczoły innych ras. Jest ona wybitnie rojliwa, dość agresywna, ciemno ubarwiona, duża, lecz z krótkim języczkiem.
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Czw 22:01, 19 Lut 2009    Temat postu:

PSZCZOŁA WSCHODNIA Apis cerana Fabr. - gatunek pszczoły (Apis) występujący w południowej i wschodniej Azji, na kontynencie i wyspach, od dorzecza Indusu po dorzecze Amuru. P.w. jest trochę mniejsza od pszczoły miodnej, żółta lub ciemniejsza (matki i trutnie zawsze ciemne), ma rąbki filcowe (owłosione pasmo) na 4 tergitach odwłokowych (pszczoła miodna na 3 tergitach). Gniazdo zbudowane z wielu plastrów zakłada w pomieszczeniu zamkniętym; nie używa kitu; nie wychowuje matek ratunkowych; komórki z zasklepionym czerwiem trutowym mają pośrodku wieczka dziurkę. Różni się od pszczoły miodnej także sposobem wentylowania gniazda: wachluje skrzydełkami zwrócona głową na zewnątrz ula. Jest łagodna, rzadko żądli, ale niekiedy szczypie żuwaczkami, podczas ataku wydaje dźwięki. Przejawia skłonności do migracji, niepokojona opuszcza gniazdo. Jest odporna na choroby i niesprzyjające warunki środowiskowe (np. warroza, nosemoza, szerszenie, susza, obniżenie temperatury). Żyje dziko w dziuplach i szczelinach skalnych, a ponadto jest hodowana w prymitywny sposób przez tubylców (ostatnio zastępowana chętnie importowaną pszczołą miodną, przede wszystkim pszczołą włoską). Dotychczas mało poznana pod względem zróżnicowania geograficznego i ekologicznego, jest niedoceniana i zanika. Jej systematyka nie została jeszcze dokładnie ustalona; w jej obrębie rozróżnia się pszczołę chińską, pszczołę japońską, pszczołę indyjską, pszczołę indonezyjską, pszczołę indochińską oraz pszczołę ussuryjską.

PSZCZOŁA WSCHODNIOAFRYKAŃSKA Apis mellifera litorea Smith - podgatunek pszczoły miodnej występujący na wschodnich wybrzeżach Afryki od Kenii do Mozambiku. Robotnice p.w. są duże, mają stosunkowo rozległe żółte pasy i języczek długości 5,79 mm. P.w. jest przystosowana do gorącego klimatu i prawie ciągłego pożytku. Nieprzerwanie wychowuje czerw. Tendencje do rojenia się i migracji występują podczas okresowych przerw w pożytkach. Jest agresywna.

PSZCZOŁA Z BUCKFAST - populacja hodowlana pszczoły miodnej o dużych walorach użytkowych, stale krzyżowana i selekcjonowana. Została wyhodowana w pasiece klasztornej opactwa Buckfast (Anglia) przez tamtejszego zakonnika, Brata Adama, od czasu l wojny światowej interesującego się pszczelarstwem. P. z B. wywodzi się z naturalnych mieszańców miejscowej pszczoły wrzosowej i importowanej przedtem obficie pszczoły włoskiej. Doskonalona była następnie przez kojarzenie z pszczołami pochodzącymi z Francji, z pszczołą kraińską populacji macedońskiej (z Grecji ), pszczołą anatolską i prawdopodobnie z innymi. Odznacza się dobrym rozwojem, żywotnością i nierojliwością, jest raczej łagodna, nieco płochliwa. Ubarwienie robotnic rozjaśnione żółtymi paskami na tergitach.

Według pasieki Malinka
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Pszczelarz
Gość






PostWysłany: Sob 10:31, 30 Maj 2009    Temat postu:

Sam Gościu nic z tego nie rozumiesz co napisałeś . Myślę że nie znasz podstawowych zagadnień z pszczelarstwa .Tak samo jak gatunków , ras i linii które nas otaczają a szalejesz po wszystkich kontynentach .
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Gość







PostWysłany: Sob 18:30, 30 Maj 2009    Temat postu:

Pszczelarz napisał:
Sam Gościu nic z tego nie rozumiesz co napisałeś . Myślę że nie znasz podstawowych zagadnień z pszczelarstwa .Tak samo jak gatunków , które nas otaczają a szalejesz po wszystkich kontynentach .

Jakież to gatunki pszczół nas otaczają?
Powrót do góry
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Pszczelarz
Gość






PostWysłany: Sob 19:03, 30 Maj 2009    Temat postu:

Anonymous napisał:
Pszczelarz napisał:
Sam Gościu nic z tego nie rozumiesz co napisałeś . Myślę że nie znasz podstawowych zagadnień z pszczelarstwa .Tak samo jak gatunków , które nas otaczają a szalejesz po wszystkich kontynentach .

Jakież to gatunki pszczół nas otaczają?

No właśnie , jakie/wymień mondralo a nie szlajasz się po obcych lądach .
Powrót do góry
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum FORUM PSZCZELARSKIE PASIEKI MICHAŁÓW - SERDECZNIE WITAMY! Strona Główna -> MATKI PSZCZELE Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Idź do strony 1, 2  Następny
Strona 1 z 2

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin